Rood-groen kleurenblindheid test (Ishihara)

Deze interactieve Ishihara-achtige test maakt 20 willekeurige stippenplaten om te meten hoe goed je rode en groene tinten uit elkaar houdt. De tool past de moeilijkheid live aan, meet je nauwkeurigheid en reactietijd en vat alles samen met duidelijke cijfers en visuals, gewoon in je browser.

Ishihara-test voor rood-groen kleuronderscheid

Deze test beoordeelt hoe goed je rood en groen van elkaar kunt onderscheiden met Ishihara-achtige platen.

Testinstructies

Kijk naar de cirkel en bepaal welk getal de gekleurde stippen vormen
Typ het getal dat je ziet in het invoerveld en klik op Verzenden
Zie je geen getal? Klik dan op Overslaan
De test past zich aan jouw niveau aan. Bij goede antwoorden wordt het moeilijker
Maak alle 20 platen af voor een volledige beoordeling
Zorg voor goede verlichting en schakel kleurverbetering of kleurcorrectie op je scherm uit
De test meet je reactietijd per plaat

Moeilijkheid: Gemiddeld

Plaat 1 van 20 0 goed

Testresultaten

Score: 0/20

Dit delen?

Zo gebruik je de test

Maak je scherm klaar: Zet Night Shift, blauwlichtfilters en andere “warme” kleurstanden uit. Houd de helderheid gemiddeld.
Regel je omgeving: Gebruik neutraal kamerlicht, voorkom schittering en ga op armlengte van het scherm zitten.
Controleer zoom: Zet je browser op 100% zodat de platen op de juiste grootte worden getoond.
Start: Klik op “Start test” om te beginnen.
Antwoord: Typ het nummer dat je in de cirkel ziet. Zie je niets? Klik op “Overslaan”.
Maak alle 20 platen af: De moeilijkheid past zich automatisch aan op basis van je antwoorden.
Bekijk je resultaat: Aan het einde krijg je je score, het hoogste niveau dat je haalde en duidelijke feedback (gratis, zonder e-mail, zonder registratie).

Functies van de test

20 adaptieve Ishihara-achtige platen per sessie
Zeven moeilijkheidsniveaus: van Zeer makkelijk tot Extreem
Live aanpassing van de moeilijkheid na elk antwoord
Extreme modus met micro-aanpassingen in tint en verzadiging
Procedureel gegenereerde stippenvelden en ingebedde vormen (geen herhaling)
Willekeurige nummers tussen 1 en 99
Reactietijdmeting per plaat
Directe feedback na elke inzending
Optie om over te slaan als je twijfelt
Live voortgangsbalk en scoreteller
Moeilijkheidsindicator met labels en stipmarkeringen
Prestatieanalyse per moeilijkheidsniveau
Berekening van het beheersingspercentage
Eindresultaat met score, nauwkeurigheid en mediane reactietijd
Kop-interpretatie op basis van het kleinste herkende tintverschil
Detailresultaten met kleurstalen en plaatmetadata
Persoonlijke samenvatting en geschatte drempelwaarde
Datakwaliteitschecks (snelle/langzame reacties, lage nauwkeurigheid, weinig pogingen)
Responsive interface voor desktop, tablet en mobiel
Herstartknop om de test meteen opnieuw te doen

Waarom dit werkt voor het herkennen van kleurenblindheid

De test prikkelt de L-M-kegelbaan in het oog, waar rood-groenafwijkingen (protan- en deutantype) ontstaan. Door nummers te verstoppen in willekeurige stippenvelden en het tintverschil (Δh) tussen rood en groen stap voor stap kleiner te maken, wordt juist het contrast getest dat het meest wordt beïnvloed bij rood-groen kleurzienstoornissen.

De adaptieve “staircase” duwt je steeds richting je waarnemingsdrempel, terwijl willekeurig gegenereerde platen voorkomen dat je op geheugen gaat leunen. Daardoor laat de tool duidelijke herkenningspatronen zien bij mensen met en zonder rood-groen kleurenblindheid.

Rood-groen kleurenblindheid test (Ishihara)

Plaat nummer 30 uit de test

Veelgestelde vragen

Waarom zijn Ishihara-platen effectief om rood-groen kleurenblindheid te detecteren?

Ishihara-platen maken gebruik van het feit dat mensen met protan (L-kegeldeficiëntie) of deutan (M-kegeldeficiëntie) minder gevoelig zijn voor verschillen langs de rood-groen-as in de kleurruimte.

Doordat nummers in stippenpatronen zijn verwerkt waarbij vooral chromatisch contrast (ΔL/ΔM-signalen) de vorm bepaalt en helderheidsverschillen zo veel mogelijk worden onderdrukt, belasten deze platen precies de routes die het meest geraakt worden bij rood-groen kleurzienstoornissen.

Waarin verschilt deze test van klinische Ishihara-boeken?

Klinische Ishihara-platen worden gedrukt met zeer precies gekalibreerde inkten om de spectrale reflectie onder gestandaardiseerd licht te controleren (meestal CIE Standard Illuminant C). Online tests zijn handig voor screening, maar hangen af van schermbereik, gamma en kalibratie. Het algoritme hier volgt hetzelfde principe: willekeurige pseudo-isochromatische stippen met gecontroleerde Δh langs de rood-groen-as. Alleen is de absolute colorimetrie niet te standaardiseren op alle apparaten.

Waarom gebruikt deze tool een adaptieve “staircase” in plaats van vaste platen?

In de psychofysica werken adaptieve staircases (bijv. 2-up/1-down of 3-up/1-down) efficiënt naar de drempel van een waarnemer toe, vaak rond 70-80% goed, door de moeilijkheid dynamisch aan te passen. Zo verspil je geen pogingen die te makkelijk of te moeilijk zijn en krijg je een nauwkeurigere schatting van de kleinste tintscheiding (Δh) die je nog kunt onderscheiden.

Kan dit type test tritan (blauw-geel) afwijkingen opsporen?

Nee. Ishihara-platen en adaptieve rood-groen tests richten zich op de L-M-baan. Tritan-afwijkingen zitten in het S-kegelsysteem (blauw-geel-as) en vragen om specifieke prikkels die variëren langs S/(L+M).

Tools zoals de HRR-platen of de Farnsworth D-15-test zijn geschikter om tritanomalie of tritanopie te beoordelen.

Wat betekent een “Δh-drempel” wetenschappelijk?

Δh is het verschil in tint-hoek in een kleurruimte (hier benaderd met HSL/HSV, maar klinisch vaak gemeten in CIE L*a*b* of LMS-kegelcoördinaten).

Hoe kleiner de Δh die iemand betrouwbaar kan onderscheiden, hoe fijner de chromatische resolutie langs die as. Bij typische trichromaten is de drempel vaak maar enkele graden, terwijl rood-groen deficiënte waarnemers meestal veel grotere Δh-waarden nodig hebben.

Bronnen

Bento-Torres et al. (2016), *Psychophysical Evaluation of Congenital Colour Vision Deficiencies* – laat zien dat protan- en deutanpersonen hogere drempels hebben voor kleuronderscheid langs de rood-groen-as, vooral gemeten met Farnsworth-Munsell- en Mollon-Reffin-paradigma’s.
Wikipedia – overzicht van de *Ishihara-test* – de klassieke pseudo-isochromatische platen verbergen nummers in stippenpatronen die vooral zichtbaar zijn voor mensen met normale rood-groen kleuronderscheiding, en vormen de basis voor moderne screening.
Fanlo-Zarazaga et al. (2024), *Validatie van een nieuwe digitale en geautomatiseerde kleurperceptietest* – vergelijkt digitale, geautomatiseerde tests over rood-, groen- en blauwdiscriminatie met traditionele Ishihara- en Farnsworth-Munsell-tests en benadrukt de groeiende validiteit van schermgebaseerde kleurtesten.